PHA : People living With HIV and Aids In Thailand. แหล่งรวมเกมส์ออนไลนน์ ที่ใหญ่ที่สุด พร้อมจะมันส์กันแล้ว Click เลย
หน้าแรก PHA  |  ห้องคุยสด PHA |  น่ารักดอทคอม  |  บ้านทอมดี้  |  ทอมดี้ น่ารัก |  กระดานข่าว (ของน่ารัก) |  เกี่ยวกับ PHA |  Link ที่น่าสนใจ  

อิทธิรักษ์ Blog
เรื่องราว ของ ผู้ติดเชื้อ HIV ที่ชื่อ หนึ่ง    อโหสิ Blogเรื่องราว ของ ผู้หญิงที่ ชื่อ อโหสิ


Member
Profile ของ KEN_TA
KEN_TA
ส่งจดหมายถึง ken1391 IP-address : 203.130.131.203

speedtest
Speedtest

* ลองมาอ่านนิทานเด็กๆดู *
เรื่องที่1
รถลากของโจ

เด็กๆมีของเล่นชิ้นโปรดของตัวเองไหมจ๊ะ ถ้าวันหนึ่งมันเกิดหายไปล่ะ เด็กๆจะทำอย่างไร ลองมาดูซิว่าเด็กชายโจในนิทานเรื่องนี้จะทำอย่างไร

กาลครั้งหนึ่ง มีเด็กชายตัวเล็กๆคนหนึ่งชื่อโจ โจอายุ 4 ขวบแล้ว โจมีของเล่นมากมาย แต่ของเล่นที่โจโปรดปรานเป็นพิเศษก็คือ รถลากสีเหลืองสดใสทำจากไม้ ที่พ่อเป็นคนทำให้เขาเอง

โจ มักจะเอาหินหลายๆ ก้อน หรือกองฟางมาใส่ในรถลากของเขา แล้วเล่นสมมุติเป็นคนขับรถบรรทุก บางทีก็เอาของเล่นเยอะแยะ มาบรรทุกใส่ในรถลาก แล้วก็ลากรถไปไหนมาไหนด้วย แต่ที่สนุกที่สุดก็คือ โจจะลงไปนั่งในรถลากนั้นแล้วให้พี่เจมส์ลากรถไป ชนโน่นบ้างนี่บ้าง แต่โจก็สนุกสนานมาก

เช้าวันหนึ่ง โจออกมานอกบ้านเพื่อเล่นรถลากของเขาเช่นเคย โจเดินไปที่โรงรถของพ่อ แต่...ไม่เห็นมีรถลากของโจเลย! รถลากของโจหายไปไหน...

โจรีบวิ่งไปที่โรงเลี้ยงม้าของพ่อ เพราะบางทีพ่อจะเก็บเครื่องไม้ เครื่องมือต่าง ๆ ไว้ที่นั่น แต่หาจนทั่ว ก็ไม่มีร่องรอยรถลากสีเหลืองของโจเลย โจพบม้าท่าทางใจดีตัวหนึ่ง โจจึงเอ่ยปากถามม้าว่า “พี่ม้าใจดีฮะ เห็นรถลากสีเหลืองของผมบ้างหรือเปล่าฮะ” ม้าตัวนั้นหันมามองโจ แต่ก็ไม่ตอบอะไรแล้วเดินจากไป

โจจึงเดินต่อไปจนถึงทุ่งเลี้ยงวัว ไม่มีวัวอยู่เลยสักตัวเดียว พวกคนงานคงจะต้อนวัวไปรีดนมในโรงวัวอยู่ โจกวาดสายตาไปทั่ว ก็ไม่พบรถลากสีเหลืองของเขาเลย

โจเริ่มใจไม่ดีแล้ว เขารู้สึกคิดถึงรถลากสีเหลืองเหลือเกิน โจจึงพยายามเดินหาต่อไปจนพบ..แมวน้อยตัวหนึ่งกำลังนอนหลับสบาย โจเข้าไปใกล้ๆแล้วถามอย่างเกรงใจว่า “น้องแมวจ๋า เห็นรถลากสีเหลืองของพี่โจบ้างไหมจ๊ะ” แต่แมวน้อยกำลังหลับสบาย มันจึงไม่ได้ยินเสียงโจเลย มันยังคงนอนหลับ และ กรนคร่อกฟี้อย่างสบายใจ

โจเริ่มน้ำตาคลอแล้ว เขาค่อยๆเดินต่อไปจนถึงเล้าไก่ มีแม่ไก่หลายตัวกำลังกกไข่อยู่ โจมองไปรอบๆ แต่ก็ไม่เห็นรถลากสีเหลืองอยู่ดี เขาจึงค่อยๆเดินเข้าไปหาแม่ไก่ตัวหนึ่งแล้วถามว่า “แม่ไก่แสนสวยครับ เห็นรถลากสีเหลืองของผมบ้างไหมครับ” แต่แม่ไก่กำลังง่วนอยู่กับการกกไข่ จึงไม่สนใจโจเลย มันได้แต่ส่งเสียง “กุ๊ก กุ๊ก กุ๊ก” เท่านั้นเอง

โจเดินร้องไห้กระซิกๆไปจนถึงสวน เขายังไม่ละความพยายาม ในการตามหา รถลากสีเหลืองของเขา แต่ก็ไม่มีร่องรอยเลยสักนิด โจจึงเดินต่อไปเรื่อยๆ จนถึง ทุ่งข้าวโพด มีแต่ต้นข้าวโพดสูงท่วมหัวเต็มไปหมด มองไม่เห็นอะไรเลย ไม่เห็นโรงรถของพ่อ ไม่เห็นโรงเลี้ยงม้า ไม่เห็นสวน ไม่เห็นเล้าไก่ ที่สำคัญ ไม่เห็นรถลากสีเหลืองคันโปรดของโจด้วย ไม่เห็นอะไรเลยนอกจาก ข้าวโพด ข้าวโพด แล้วก็ข้าวโพด โจเหนื่อย หิวข้าว หิวน้ำ แล้วก็คิดถึงพ่อ แม่ และ พี่เจมส์ ที่สุด โจร้องไห้ดังขึ้น ดังขึ้น และดังขึ้นทุกที

ทันใดนั้น โจก็ได้ยินเสียงแม่เรียก “โจ! โจ! อยู่ไหนลูก” โจดีใจมาก เขาพยายามรวบรวมพลังเสียง แล้วตะโกนกลับว่า “อยู่นี่ฮะแม่ ที่ที่มีแต่ข้าวโพดเต็มไปหมดเลย” สักครู่เดียว แม่ก็เดินมาหาโจ “มาทำอะไรอยู่แถวนี้ล่ะลูก แม่คิดถึงแล้วก็เป็นห่วงแทบแย่” โจตอบแม่ว่า” ผมก็คิดถึงแม่ฮะ แต่ผมก็คิดถึงรถลากสีเหลืองของผมเหมือนกัน” ว่าแล้วน้ำตาก็ไหลพรั่งพรูอีก

“โถ! ลูก คนดีของแม่” แม่พยายามปลอบ”ไป ไปดูอะไรกับแม่ดีกว่า” แล้วแม่ก็จูงโจผ่านเล้าไก่ ผ่านทุ่งเลี้ยงวัว ผ่านโรงเลี้ยงม้า ไปยังห้องเก็บของ ซึ่งพ่อใช้เก็บเครื่องมือ และ ของใช้อื่นๆ

“นั่นไง! รถลากสีเหลืองของผม” โจดีใจที่สุด เมื่อเห็นรถคันโปรดของตัวเอง อยู่ตรงกลางของห้อง “อยู่ตรงนี้เอง โธ่! หาตั้งนาน” พูดแล้วโจ ก็รีบวิ่ง ไปที่รถลากสีเหลืองของเขา

กองฟางที่โจบรรทุกไว้ยังคงอยู่ แต่ไม่ได้มีแค่นั้น... ตรงกลางกองฟางนั้น มีแม่แมวตัวหนึ่งกับลูกแมวตัวเล็กๆน่ารักอีก 5 ตัว กำลังนอนซุกตัว อย่างอบอุ่น และ มีความสุขที่สุด

โจเพิ่งเข้าใจเดี๋ยวนี้เองว่า ความสุขที่แท้จริงอยู่ตรงนี้เอง ตรงที่เราสามารถ เสียสละความสุขส่วนตัว เพื่อความสุขของคนอื่น และ ยิ่งอิ่มเอมใจ ที่ได้เห็นคนอื่นๆมีความสุขยิ่งกว่าเรา
************************************

เรื่องที่ 2

หนูย้ายบ้าน

กาลครั้งหนึ่ง มีหนูสีเทาตัวเล็กๆชื่อ “ จี๊ดจ๊าด ” อาศัยอยู่กับพ่อหนู แม่หนู และพี่ๆ หนู ของมันอีก 9 ตัวในบ้านหลังเล็กๆ น่ารักหลังหนึ่ง บ้านน้อย ของ พวกมัน รูปร่างเหมือนหมวก ทรงสูง มีปล่องไฟอยู่บนหลังคา และ มีหน้าต่าง เล็กๆ น่ารักหลายบาน
วันหนึ่ง เหล่าพี่น้องหนูแอบประชุมลับกัน หนูจี๊ดจ๊าด เสนอความคิดกับ พี่ๆ ว่า “ ผมว่า พวกเราโตขึ้นกันทุกวันเลยนะ แล้วบ้านน้อยหลังนี้ ก็ดูเหมือน จะคับแคบ อึดอัดเกินไป แล้วล่ะ ” “ อืม เจ้าตัวเล็กพูดถูก ” พี่หนูใหญ่ เห็นด้วย ” เอาอย่างนี้ พี่ว่าเราไปบอกพ่อกับแม่ กันเถอะว่า พวกเราโตแล้ว เราจะแยกย้าย กันไปหาบ้านอยู่เอง ” พี่น้องหนูๆ ต่างก็เห็นด้วย กับความคิด ของพี่หนูใหญ่ จึงพากันไปบอกพ่อหนูกับแม่หนู ทั้งพ่อและแม่ก็ไม่ได้คัดค้านอะไร ได้แต่ยิ้มๆ แล้วก็อวยพรให้หนูๆ ทุกตัวปลอดภัยจากอันตรายทั้งปวง

วันรุ่งขึ้น พี่น้องหนูๆ ต่างก็เก็บของใส่ห่อผ้า (ซึ่งประกอบด้วย ของเล่น เสื้อผ้าสองสามชุด และเนยแข็ง) แล้วร่ำลากัน ก่อนจะแยกย้ายออกจากบ้านไป

พี่ๆ หนูทั้งหลาย น่าจะพอเอาตัวรอดได้ เรามาตามไปดู เจ้าหนูจี๊ดจ๊าด ตัวจิ๋ว กันดีกว่า เพราะเจ้าหนูจี๊ดจ๊าด ดูจะสับสนกว่าใครเพื่อน มันเหลียวซ้าย แลขวา แล้วก็ไม่รู้ จะเดินไป ทางไหนดี มันแบกห่อผ้าไว้บนบ่า เดินไปเรื่อยๆ ตามถนน จนกระทั่งมาถึงบึงน้ำแห่งหนึ่ง

ที่บึงนั้น มีดอกบัวสวยๆเต็มไปหมด หนูจี๊ดจ๊าด จึงนั่งพัก แต่แล้ว ก็ต้องสะดุ้ง เมื่อมีเสียง ร้องทัก “ อ๊บ อ๊บ จะไปไหนรึเจ้าหนูตัวน้อย อ๊บ อ๊บ ” กบใหญ่ ท่าทางใจดีนั่นเอง หนูจี๊ดจ๊าด จึงเล่าให้กบใหญ่ ฟังว่า กำลังหา บ้านอยู่ “ โธ่เอ๋ย เรื่องขี้ปะติ๋ว อ๊บ อ๊บ มามะ มาอยู่กับลุงกบ บน ขอนไม้ ใกล้บึง ใหญ่นี่ก็แล้วกัน ดอกบัวก็สวย น้ำก็ใสไหลเย็น แมลงก็มีให้หม่ำเยอะแยะ อ๊บ อ๊บ ” เจ้าหนูจี๊ดจ๊าด ดีใจมาก จึงรีบกระโดด จากริมฝั่งไปยังขอนไม้เก่าๆ ที่ลุงกบนั่งอยู่ทันที “ ขอบคุณมากฮะ ลุงกบใจดีจัง ”
แต่เจ้าหนูจี๊ดจ๊าดเกาะอยู่บนขอนไม้ได้ประเดี๋ยวเดียว มันก็ชัก ไม่สนุก เสียแล้ว เพราะทุกครั้งที่มันขยับตัว ขอนไม้ก็จะเคลื่อนขึ้น เคลื่อนลง ไปด้วย ที่แย่กว่านั้น คือ น้ำในบึง กระเพื่อมจนหนูจี๊ดจ๊าด ตัวเปียกไป หมดเลย มันคิดว่าคงอยู่บนขอนไม้นี้ไม่ได้แล้ว จึงบอกลุงกบว่า “บนขอนไม้ก็ดีอยู่หรอก แต่ผมคิดว่า หนูอย่างผม ไม่เหมาะจะอยู่บนขอนไม้ อย่างลุงกบหรอกฮะ ขอบคุณนะฮะ” แล้วเจ้าหนูก็กระโดด กลับมายังริมฝั่ง ตามเดิม

หนูจี๊ดจ๊าดเดินต่อไปเรื่อยๆ ก็ได้ยินเสียง “ จิ๊บ จิ๊บ ” มาจากต้นไม้ มันจึง แหงนหน้ามอง บนต้นไม้ใหญ่ เห็นนกแสนสวยตัวหนึ่ง นกตัวนั้นร้องทัก อย่างอารมณ์ดี “ จ๊ะเอ๋ เจ้าหนู ดูท่าทางเหนื่อยนะ ขึ้นมาพักกับเรา บนรัง ที่อบอุ่น และแสนสบายของเราไหมล่ะ จิ๊บ จิ๊บ ” “ดีจังเลย คุณนกแสนสวย ขอบคุณมากฮะ” เจ้าหนูตอบอย่างดีใจ และรีบไต่ขึ้นไปบนต้นไม้ กระโดด เข้าไปนั่งในรังนกอย่างรวดเร็ว

แรกๆหนูจี๊ดจ๊าดก็ยังรู้สึกดีอยู่ แต่พอตกค่ำ ลมเริ่มพัดแรง ต้นไม้ ไหวเอน ไปตามลม หนูจี๊ดจ๊าด รู้สึกเหมือนตัวเอง จะหล่นจากรังนก อยู่ตลอดเวลา มันเริ่มคิดถึงบ้าน คิดถึง พ่อหนู แม่หนู และพี่ๆ หนู หนูจี๊ดจ๊าดไม่ชอบ อยู่ในรังนกนี่เลย มันจึงบอกนกแสนสวยว่า “รังของคุณอบอุ่น และ แสนสบาย จริงๆ ฮะ แต่มันคงเหมาะกับนกเท่านั้นแหละ มันไม่เหมาะ กับหนูอย่างผม หรอกฮะ ขอบคุณนะฮะ” แล้วเจ้าหนูก็กระโดดออกจากรังนก ไต่ต้นไม้ กลับมา ยังพื้นดินตามเดิม

คืนนั้น หนูจี๊ดจ๊าดนอนหลับอยู่ใกล้ก้อนหินใต้ต้นไม้ ด้วยความ เหนื่อย ล้านั่นเอง รุ่งเช้า มันกินเนยแข็งชิ้นเล็ก ที่เตรียมมาจากบ้านเป็นอาหารเช้า เมื่อมีแรงแล้ว จึงออกเดินทาง ต่อไป เดินไปได้ไม่ไกล หนูจี๊ดจ๊าด ก็เห็นป้ายไม้ปักอยู่ ป้ายนั้นเขียนว่า “ทางเข้าเมือง ” “ได้การละ เราจะไป ผจญภัย หาบ้านใหม่ในเมืองก็แล้วกัน” คิดดังนั้น เจ้าหนูจึงรีบเดินต่อไป จนกระทั่ง มันมาถึงตึกใหญ่ ใจกลางเมือง เจ้าหนูรู้สึกว่า ตึกนั้นใหญ่โต มโหฬารจริงๆ “ถ้าตึกมันถล่มมาทับตัวเราจะทำยังไงล่ะนี่!” เจ้าหนูอดคิดไม่ได้ แล้วมันก็รู้สึก ทั้งกลัว ทั้งเหงา ขึ้นมา

ทันใดนั้น ประตูบานหนึ่งก็เปิด ราวกับจะเชิญชวนให้ เจ้าหนูจี๊ดจ๊าด เข้าไปค้นหา “เอาล่ะ เป็นไงเป็นกัน เราจะสร้างบ้านของเรา ในตึกใหญ่นี้แหละ” แล้วเจ้าหนู ก็รีบวิ่งเข้าประตู ไป เมื่อเข้าไปข้างในแล้ว เจ้าหนูจี๊ดจ๊าดถึงกับตะลึง ทุกอย่างดูโอ่อ่า สวยงาม และหรูหรา ไปหมด ทั้งโต๊ะ เก้าอี้ เตียง แม้แต่ ภาพเขียน ที่ติดอยู่บนฝาผนัง
เจ้าหนูตกตะลึงกับความงามได้ไม่นาน ก็ต้องสะดุ้งสุดตัว เจ้าแมวเทาขนฟู โผล่มาจาก ไหนก็ไม่รู้ กำลังจ้องหนูจี๊ดจ๊าดอยู่ มันแยกเขี้ยวยาวแหลม เลียปาก และกางเล็บ มันเดินใกล้ เข้ามาทุกที ทุกที อุ้งมือของมัน อยู่ห่างจากตัว หนูจี๊ดจ๊าด แค่ปลายเล็บเท่านั้น “โอ๊ย! ช่วยด้วย ช่วยด้วย อย่าทำอะไรหนูเลย ช่วยด้วย พ่อจ๋า แม่จ๋า ช่วยหนูจี๊ดจ๊าดด้วย หนูไม่อยู่ที่นี่แล้ว” เจ้าหนูวิ่งหนีไป พลางร้องไป มันได้ยินเสียงเจ้าแมวตัวโตคำรามลั่น “มาอยู่นี่ซะดีๆ” หนูจี๊ดจ๊าด กลัวสุดขีด รีบวิ่งหนีอย่างไม่คิดชีวิต มันวิ่ง วิ่ง วิ่งไป ผ่านต้นไม้ใหญ่ ที่มีรังนก แสนสวยอยู่ ผ่านบึงบัวสวยที่มีขอนไม้ของลุงกบ มันวิ่ง วิ่ง วิ่งต่อไปอีก จนกระทั่ง ถึงบ้านหลัง หนึ่งที่มีรูปทรงเหมือนหมวกทรงสูง มันรู้สึกคุ้นขึ้นมาทันที และ จากนั้น มันก็รู้สึก อบอุ่น อย่างบอกไม่ถูก เมื่อเห็นพ่อหนู และแม่หนู ยืนอยู่หน้า ประตู บ้านนั้น มันรีบวิ่งไปกอดพ่อ แม่พลางพูดว่า “บ้าน บ้านของผม บ้านแสนสุข ของผม ทำไมผมถึงคิด จะทิ้ง บ้าน ทิ้งพ่อ ทิ้งแม่ไปหาความสุขที่อื่นนะ ในเมื่อที่นี่มีความสุข ความอบอุ่น และ ความรักของเราทุกคน พ่อจ๋า แม่จ๋า หนูจี๊ดจ๊าด จะไม่หนีพ่อแม่ไปไหนแล้ว ”
พ่อหนู และแม่หนูจูงมือหนูจี๊ดจ๊าดเดินเข้าบ้านมาเงียบๆ
เด็กๆ ทายซิว่าหนูจี๊ดจ๊าดเห็นอะไรอยู่ในบ้าน...

ก็เห็นพี่น้องทั้ง 9 ตัวของหนูจี๊ดจ๊าดไงล่ะ!

แล้วครอบครัวหนูก็กลับมาอยู่พร้อมหน้ากันอีกครั้งอย่างมีความสุข

******************************************

เรื่องที่ 3
เรื่องเล่าของเจ้ากระป๋อง

เด็กๆรู้จักกระป๋องไหม กระป๋องในเรื่องนี้ไม่ใช่กระป๋องขนม หรือกระป๋องนมหรอกนะ แต่เป็นรถเล็ก ๆ คันหนึ่งที่ชื่อ “กระป๋อง” เอาล่ะ! มาฟังเรื่องราวของเจ้ากระป๋องกันดีกว่า
เจ้ากระป๋องไม่มีบ้าน ไม่มีเจ้าของ มันจอดอยู่นิ่ง ๆ กับรถอีกมากมาย ในเต๊นท์ขายรถเก่า ๆ ที่มีป้ายตั้งบนหลังคาว่า “ขายถูก” สภาพของ เจ้ากระป๋อง นั้นเก่ามาก กันชนบู้บี้ สีขึ้นสนิม แถมประตูก็จวนจะหลุด อยู่แล้ว

ทุกวัน เจ้ากระป๋องจะเฝ้ามองรถใหม่ๆ สวยๆหลายคันที่วิ่งผ่านไป แต่เจ้ารถสวยๆพวกนั้น ไม่เคยเหลียวแล เจ้ากระป๋องเลยแม้แต่น้อย
“เฮ้อ!” กระป๋องถอนใจ “อยากวิ่งได้ไกล อยากสวยไฉไล อยากดู เอี่ยมใหม่ทำยังไงทำยังไงดี” ทันใดนั้น กระป๋องก็นึกอะไรออก “รู้แล้วล่ะ เราจะสวยไฉไล เราจะดูเอี่ยมใหม่ เราต้องมี เจ้าของ”
วันหนึ่ง มีผู้หญิงสองคนเข้ามาที่เต๊นท์ขายรถแล้วพูดกับเจ้าของเต๊นท์ว่า “มีรถเล็กๆสักคันไหมคะ”
เจ้าของเต๊นท์ชี้มาที่เจ้ากระป๋อง “คันนี้แหละครับ เล็กกระทัดรัดดีที่สุด”
ผู้หญิงคนหนึ่งจึงพูดว่า ”เราจะลองขับได้ไหมคะ”
เจ้าของเต๊นท์ดีใจรีบตอบว่า “ได้ครับ เชิญตามสบายเลย”

หัวใจเจ้ากระป๋องพองโตด้วยความดีใจ “ไชโย! ในที่สุดเราก็จะมีเจ้าของแล้ว คอยดูนะฉันจะเร่งเครื่อง ให้วิ่งฉิวไปเลย” “บรื๊น บรื๊น บรื๊น” เจ้ากระป๋องเร่งเครื่อง วิ่งสุดกำลัง
มันมีความสุขที่สุดในโลก “นายหญิงต้องชอบแน่ๆ” มันคิด

แต่…ผู้หญิงสองคนนั้นกลับบอกว่า “รถคันนี้วิ่งเร็วเกินไปค่ะ เราไม่ชอบความเร็ว เราอยากจะขับรถกินลมชมวิวไปเรื่อยๆมากกว่า”

เจ้ากระป๋องฝันสลาย……….

วันรุ่งขึ้น มีเด็กหนุ่มวัยรุ่นคนหนึ่งเข้ามาที่เต๊นท์ ท่าทางสนใจเจ้ากระป๋อง ไม่น้อย“อืมม์ รถคันนี้สวยดี ผมขอลองขับได้ไหมครับ” เขาพูด
เจ้าของเต๊นท์ดีใจรีบตอบว่า “ได้ครับ เชิญตามสบายเลย”
“เอาล่ะ! คราวนี้ เราจะไปอย่างช้าๆดีกว่า นายจะได้ชอบใจ คราวนี้แหละ เราจะได้มีเจ้าของ แล้วก็ได้อยู่ในโรงรถดีๆเสียที” ดังนั้น เจ้ากระป๋องก็ค่อยๆเคลื่อนตัวไปอย่างช้า
ช้า….ช้าาาา….ช้าาาาาา มาาาาาาาากก

แต่…เด็กหนุ่มวัยรุ่นคนนั้นกลับบอกว่า
“รถคันนี้วิ่งช้าเกินไป ผมไม่เคยเจอ รถคันไหน อืดอาด ยืดยาดขนาดนี้เลย”

เจ้ากระป๋องฝันสลายอีกแล้ว…………...
วันถัดมา สาวน้อยคนหนึ่งก็เข้ามาที่เต๊นท์ ครั้งนี้ เจ้ากระป๋องตั้งใจจะไม่ทำอะไรพลาดแล้ว
“เอาล่ะ! คราวนี้ฉันจะไม่วิ่งเร็วฉิวหรือช้าอืดอาดแล้ว แต่ฉันจะทำให้ว่าที่นายใหม่รู้ว่าเครื่องยนต์ในตัวฉันเยี่ยมแค่ไหน”

เมื่อสาวน้อยคนนั้นสตาร์ทเครื่อง เจ้ากระป๋องก็ส่งเสียงลั่น
“ปัง ปัง แครก แครก แครก บรื๊น บรื๊น บรื๊น”
แต่สาวน้อยกลับร้องว่า “ว๊าย! ตายแล้ว รถคันนี้เสียงดังหนวกหูที่สุดเลย”
แล้วก็รีบจากไป
เจ้ากระป๋องได้แต่เศร้า มันรำพึงว่า “โธ่! นี่จะไม่มีใครซื้อเราเลยหรือนี่ ชาตินี้เราคง ไม่มีโอกาสได้อยู่โรงรถดีๆหรือมีคนดูแลแน่ๆ” แต่แล้วมันก็นึกได้ “จริงซิ เราไม่น่าส่งเสียงดัง เกินไปเลย เอาละ! ถ้าอย่างนั้น ต่อไปนี้เราจะไม่ทำเสียงดังหนวกหูแล้ว”

ดังนั้น เมื่อมีชายหนุ่มคนหนึ่งมาลองขับเจ้ากระป๋อง มันจึงเงียบสนิท ชายหนุ่มคนนั้นจึงบ่นว่า “โอ๊ย! รถอะไร สตาร์ทเครื่องยังไม่ติดเลย ไม่ซื้อแล้ว” ว่าแล้วชายหนุ่มก็จากไป
เจ้ากระป๋องเสียใจที่สุด ตอนนี้มันแน่ใจแล้วว่า มันคงไม่มีวันจะได้มีเจ้าของ
แล้วก็ไม่มีวันได้อยู่ในโรงรถดีๆเลย
และแล้ว……เด็กชายคนหนึ่งก็มากับพ่อของเขา “มีรถถูกๆสักคันไหมครับ” พ่อถามเจ้าของเต๊นท์ ซึ่งกำลังโกรธเจ้ากระป๋องอยู่ จึงชี้มาที่เจ้ากระป๋อง
แล้วบอกว่า “คันนี้แหละครับ ถูกแสนถูก จะซื้อเท่าไหร่ผมก็ขายครับ”
“ซื้อเลย! ผมซื้อคันนี้แหละ” พ่อของเด็กชายตกลงอย่างง่ายดาย แล้วทั้งพ่อลูกก็เข้าไปนั่งในรถกระป๋อง
เจ้ากระป๋องไม่ทันตั้งตัวเลย มันจึงไม่ทันได้คิดว่า มันต้องพยายาม ทำอะไรให้นายประทับใจ บ้าง ดังนั้น มันจึงแล่นไปตามปกติ จนกระทั่งมาถึงบ้านหลังเล็กๆน่ารักสีเหลือง
พ่อของเด็กชายจัดแจงเติมน้ำมัน ให้เจ้ากระป๋องจนมันอิ่มแล้วเรอออกมา “เอิ๊ก”พ่อจึงพูดว่า “อืม รถนี้เสียงดีจริงๆ” จากนั้น เขาก็ลงมือซ่อมกันชน และประตูให้เจ้ากระป๋องด้วย ที่สำคัญ ตอนนี้เจ้ากระป๋องไม่ใช่รถเก่าๆ สีซีดๆ ดูโทรมๆแล้ว เพราะพ่อของเด็กชาย พ่นสีให้ใหม่ กลายเป็นสีแดง เจิดจ้าสดใสทีเดียว
แล้วครอบครัวแสนสุขก็พาเจ้ากระป๋องไปเที่ยวตามถนนต่างๆด้วย
ตอนนี้เวลาเจ้ากระป๋องผ่านไปทางไหน มันก็ยิ้มให้รถที่ผ่านไปผ่านมา อย่างภาคภูมิใจพอกลับบ้าน มันก็มีโรงรถเล็กๆสีเหลืองของมันเอง
เจ้ากระป๋องมีความสุขที่สุดในโลก

*****************************************
เรื่องที่ 4
แม่ไก่แสนสุข
ขอแนะนำให้เด็กๆรู้จักแม่ไก่แสนสวยตัวหนึ่ง

แม่ไก่ตัวนี้...ไม่มีฟันเหมือนหมา
ไม่มีแขนเหมือนคน
ไม่มีหนวดเหมือนแมว

แต่มันมีอย่างหนึ่งล่ะ “ความสุข”ไง
แม่ไก่ตัวนี้เป็นแม่ไก่ที่มีความสุขที่สุดในโลก
... ไม่เห็นจะต้องร้อง มอ มอ เหมือนเจ้าวัว
... ไม่เห็นต้องว่ายน้ำได้เหมือนพวกเป็ด
มันก็แสนจะมีความสุขอยู่ที่บ้านของมัน

แต่... ลูกเจี๊ยบทั้งหลายของมัน ไม่ได้คิดอย่างนั้นเลย พวกมันกลับอยาก ออกไปเที่ยวเล่นนอกบ้าน
ดังนั้น วันหนึ่ง เมื่อชาวนาเจ้าของฟาร์มเปิดประตูรั้วให้ออกไปวิ่งเล่น
เหล่าลูกเจี๊ยบต่างก็ดีใจรีบวิ่งถลาออกไปนอกบ้าน
แต่...แม่ไก่แสนสุขกลับคิดว่า “อยู่บ้านมีความสุขกว่าออกไปเที่ยวเล่นตั้งเยอะ”

ใคร ๆ จึงพากันคิดว่า แม่ไก่ตัวนี้คงจะป่วยแน่ๆ มันจึงไม่ยอมไปไหน บางทีมันอาจจะปวดหัวหรือตัวร้อนก็ได้
ชาวนาจึงอุ้มแม่ไก่ ไปนอนบนเตียง ข้างเตาผิง แล้วป้อนยาเม็ดให้แม่ไก่ มีทั้งยาเม็ดสีชมพู สีขาว และสีน้ำตาล จากนั้นก็เอาผ้าพันแผลมาพันตัวแม่ไก่ ภรรยาชาวนา ผสมยาน้ำ ให้แม่ไก่กิน ส่วน เด็กๆ ก็พยายามให้แม่ไก่กินผักต้ม แล้วทั้งหมด ก็ช่วยกันห่มผ้า ให้แม่ไก่นอน แถมมีกระเป๋าน้ำร้อนไว้ให้แม่ไก่อุ่นขึ้นอีก “โอย อึดอัด อึดอัด อึดอัด” แม่ไก่คอตก ตาปรือ และรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว
ชาวนาเห็นอาการของแม่ไก่ก็ถอนใจแล้วกล่าวว่า “สงสัยมันจะไม่รอดแล้วล่ะ”
ว่าแล้วชาวนาก็อุ้มแม่ไก่กลับไปที่เล้าไก่ตามเดิม
ทันใดนั้น แม่ไก่ก็ลุกขึ้นกระโดดโลดเต้นอย่างร่าเริงพลางส่งเสียง “กระต๊าก! กระต๊าก!”
อย่างมีความสุข มันดูสดใส แข็งแรง และมีความสุขที่สุดในโลก
ครอบครัวชาวนาดีใจกันใหญ่ “ไชโย! เรารักษาแม่ไก่หายแล้ว”
แต่…จุ๊! จุ๊! จุ๊! เด็ก ๆ รู้ไหม ทำไมแม่ไก่ถึงดูสดใส แข็งแรง และมีความสุข
ก็เพราะว่าไม่มีใครไปกวนใจมัน และมันก็ได้อยู่บ้านตามลำพังอีกครั้งน่ะสิ
กระต๊าก! กระต๊าก!
********************************
เรื่องที่ 5

ลูกเจี๊ยบน้อย
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มี ลูกเจี๊ยบน้อยๆตัวหนึ่ง ซึ่งอยู่กับกระต่าย !!!
อ๊ะ อ๊ะ อย่าเพิ่งตกใจนะจ๊ะเด็กๆว่าทำไมลูกเจี๊ยบจึงมาอยู่กับกระต่ายได้
เรื่องมีอยู่ว่า วันหนึ่ง เจ้ากระต่ายไปเดินเล่น แล้วบังเอิญ ไปพบลูกเจี๊ยบ กำลังฟักตัว ออกมาจากไข่พอดี เจ้ากระต่ายเกิดเอ็นดูลูกเจี๊ยบ ก็เลยชวนมาอยู่ด้วย

ตั้งแต่นั้นมา ไม่ว่าเจ้ากระต่ายจะไปไหน เจี๊ยบน้อยก็ไปด้วย
เจ้ากระต่ายไปเดินเล่น เจี๊ยบน้อยก็ไปเดินเล่นด้วย
เจ้ากระต่ายไปนอนในโพรง เจี๊ยบน้อยก็ไปนอนด้วย มันจะขดตัวนอนในอ้อมกอดอันอบอุ่น ขาวนุ่มของเจ้ากระต่าย
เจ้ากระต่ายกินหัวกะหล่ำปลี เจี๊ยบน้อยก็จะกินน้ำของหัวกะหล่ำปลี (ก็หัวกะหล่ำปลีมันใหญ่เกินกว่าที่เจี๊ยบน้อยจะแทะนี่) เจี๊ยบน้อยชอบกินแมลงกับหนอน หนอนกับแมลง อ้อ! แล้วก็เมล็ดพืชด้วย

วันหนึ่ง เจ้ากระต่ายจะต้องไปธุระไกลๆ มันจึงสั่งเจี๊ยบน้อยว่า “ระหว่างเราไม่อยู่ นายลองไปหาเพื่อนเล่นดูสิ แล้วอย่ากลับบ้าน ค่ำนักล่ะ”

แต่เจี๊ยบน้อยไม่ค่อยกล้า มันรู้สึกเขินๆ “ใครจะอยากมาเล่นกับลูกเจี๊ยบตัวจ้อยๆ อย่างเรา อีกอย่างหนึ่ง นอกจากนายแล้ว เราก็ไม่รู้จักใครเลย”
เจ้ากระต่ายจึงปลอบว่า “มีเพื่อนๆ มากมายที่อยากจะเล่นกับนายนะ เชื่อเราสิ” แล้วเจ้ากระต่ายก็กระโดดไป
ตอนนี้ เหลือแต่เจ้าเจี๊ยบน้อยตัวเดียวในโลกอันกว้างใหญ่เหลือเกิน
และแล้ว ก็มีแมลงเต่าทองบินมา
เด็กๆคิดว่ามันจะเล่นกับเจี๊ยบน้อยไหม ???
แน่นอนที่สุด มันไม่เล่นด้วยหรอก มันกลัวว่าเจี๊ยบน้อยจะกินมันน่ะสิ
หนอนตัวหนึ่งคลานกระดึ๊บ กระดึ๊บเข้ามาใกล้
มันจะเล่นกับเจี๊ยบน้อยไหม ???
แน่นอนที่สุด มันไม่เล่นด้วยหรอก ก็เจี๊ยบน้อยกินหนอนเหมือนกันนี่นา
นกกระจิบบินมา 5 ตัว
มันจะเล่นกับเจี๊ยบน้อยไหม ???
เล่นซิ นกกระจิบบอกว่า “เราเป็นพวกมีปีกเหมือนกัน”
เจ้าบีเวอร์ผ่านมา 1 ตัว
มันจะเล่นกับเจี๊ยบน้อยไหม ???
มันไม่ค่อยอยากเล่นนักหรอก บีเวอร์ชอบว่ายน้ำ แต่เจี๊ยบน้อยว่ายน้ำไม่เป็นนี่

เจี๊ยบน้อยจึงเดินต่อไป จนกระทั่งถึงสวนดอกไม้ มันหยุดมองด ูดอกไม้สีขาวเหงาๆ ดอกหนึ่ง แต่ดอกไม้ท่าทางจะไม่เหงาแล้วล่ะ เพราะมีผีเสื้อสีชมพูแสนสวย บินมาหยอกล้อ เล่นกับดอกไม้แล้ว ถ้าอย่างนั้นผีเสื้อ จะเล่นกับเจี๊ยบน้อย หรือเปล่านะ

“ไม่หรอก ผีเสื้อจะเล่น กับดอกไม้เท่านั้น” แล้วผีเสื้อก็บินจากไป

เจี๊ยบน้อยรู้สึกเหงามาก มันนั่งหงอยเหงาอยู่ตัวเดียว และแล้วมันก็เห็นชายคนหนึ่งท่าทางเหนื่อยอ่อนเดินผ่านมา แล้วชายคนนี้จะเล่นกับเจี๊ยบน้อยไหมนะ
ไม่หรอก เขาเหนื่อยเกินกว่าจะเล่นกับเจี๊ยบน้อย
ต่อไปจะเจอใครอีกนะ
นั่นแน่ะ ตัวอะไรกลมๆ มีขนแหลมๆ เดินมาทางนี้
อ๋อ คุณเม่นนั่นเอง แต่ว่าเจี๊ยบน้อยก็ไม่อยากเล่นกับคุณเม่นหรอก เจี๊ยบน้อยบอกว่า “ขนแหลม น่ากลัวจัง”
แล้วนั่น เจ้าหมีตัวโต “แฮ่” เจ้าหมีคำราม ไม่ต้องสงสัยเลยว่า ทั้งสองไม่เล่นด้วยกันแน่นอน
ตะวันเริ่มคล้อยต่ำลงแล้ว มีลูกเป็ดก๊าบ ก๊าบเดินผ่านมาตัวหนึ่ง ตัวเท่ากับลูกเจี๊ยบน้อยเลย!
เจี๊ยบน้อยน่าจะได้เพื่อนเล่นแล้วนะ แต่…เล่นได้ไม่นาน ลูกเป็ดก๊าบ ก๊าบก็ชวนเจี๊ยบน้อยไปว่ายน้ำ แย่จัง ก็เจี๊ยบน้อยว่ายน้ำเป็นที่ไหนล่ะ
ในที่สุดเจี๊ยบน้อยก็เดินจากมา จนกระทั่งพบลิงจ๋อตัวหนึ่ง มันจะเล่นด้วยกันไหมนะ นั่นแน่ะ เจ้าลิงจ๋อเดินมาเล่นด้วยแล้ว ทั้งสองเล่นกันจนกระทั่งค่ำได้เวลาที่เจ้ากระต่ายจะกลับมาแล้ว เจี๊ยบน้อยจึงต้องลาลิงจ๋อแล้วรีบกลับบ้าน

“เป็นยังไงบ้างเจี๊ยบน้อย เหงารึเปล่าวันนี้” เจ้ากระต่ายถาม
“ก็เหงาบ้าง ไม่เหงาบ้างตามประสาเจี๊ยบน้อยนั่นแหละ” เจี๊ยบน้อยตอบ แล้วทั้งสองก็หัวเราะชอบใจ
คืนนั้น เจี๊ยบน้อยซุกตัวนอน ในอ้อมกอดอันอบอุ่น และ แสนสบายของเจ้ากระต่าย แล้วก็คงจะฝัน อะไรน่ารักๆ ตามประสาเจี๊ยบน้อยนั่นแหละ……คร่อกฟี้……
ฝันดีจ้ะเด็กๆ
*******************************
เรื่องสุดท้าย เรื่องที่ 6

หมีน้อยอยากเป็นนก

กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว มีลูกหมีน้อยสีน้ำตาลน่ารักตัวหนึ่ง มันอาศัย อยู่ในป่าร่มรื่น ดูๆไปแล้วเจ้าหมีน้อยตัวนี้ก็น่าจะมีความสุขดี แต่จริงๆแล้ว มันไม่มีความสุขเลย เพราะอะไรหรือ ก็เพราะว่ามันไม่อยากเป็นหมีน่ะสิ มันอยากเป็นนกมากกว่า

วันๆ เจ้าหมีน้อยเฝ้าแต่ครุ่นคิดถึงการเป็นนก คิด คิด คิด จนกระทั่งวันหนึ่ง มันตัดสินใจว่ามันจะต้องเป็นนกให้ได้ มันจึงเดินเข้าไปในป่าแล้วมองหาฝูงนก และแล้วมันก็เห็นนกสามสี่ตัวกำลังเกาะกิ่งไม้อยู่ มันจึงร้องทักว่า “ จ๊ะเอ๋ พรรคพวก เราเป็นนกเหมือนกันไง ”

นกเหล่านั้นได้ยินก็พากันหัวเราะแล้วตอบกลับว่า “ เหอะ เหอะ เธอน่ะเหรอเป็นนกอย่างเรา ไม่เห็นมีปากแหลมๆอย่างเราเลย ”

“ จริงซิ เราไม่มีปากแหลมๆนี่นา ” หมีน้อยคิด “ แต่ไม่เป็นไรหรอก เรื่องแค่นี้ สบายมาก ” ว่าแล้วหมีน้อยก็วิ่งไปตามทางในป่าจนกระทั่งพบเศษไม้แหลมๆชิ้นหนึ่ง “ ไชโย เจอแล้ว เจอปากแหลมๆแล้ว คราวนี้เราก็เป็นนกได้แล้ว ” หมีน้อยจัดแจงเอาเศษไม้ชิ้นนั้นมาผูกติดกับปากของตัวเอง “ เรียบร้อย ง่ายนิดเดียวเอง ” แล้วหมีน้อยก็รีบวิ่ง กลับไปหานกตัวเดิม แต่นกกลับบอกว่า “ ก็ดีนี่ที่มีปากแหลมๆ แล้ว แต่เธอก็ยังเป็นนกไม่ได้อยู่ดีนั่นแหละ ดูขนตามตัวเธอซิ กระเซอะกระเซิงจะตายไป สีสัน ก็น้ำตาลตุ่นๆ นี่ ดูขนของพวกฉันซะก่อน ทั้งขาวทั้งนุ่ม สวยออกอย่างนี้ เธอยังจะมา บอกว่า เธอเป็นนกอย่างฉันได้ยังไง ”

เจ้าหมีน้อยเริ่มใจเสียแล้ว แต่มันก็ไม่เลิกล้มความตั้งใจ มันวิ่งเร็วจี๋ไปที่เล้าไก่ แน่นอน ที่เล้าไก่มีขนไก่หล่นอยู่มากมาย หมีน้อยจึงรีบเก็บขนไก่ให้มากที่สุดเท่าที่จะมากได้ จากนั้น ก็นำขนไก่เหล่านั้น มาเย็บติดเป็นแผง แล้วมันก็สวมชุดขนไก่ แสนสวยของมัน กลับไปหา นกตัวเดิม “ เห็นไหม ฉันมีขนขาวสวย แล้วก็นุ่มเหมือนเธอแล้วนะ ฉันเป็นนกได้รึยังล่ะ ” หมีน้อยถาม แต่นกกลับตอบว่า “ ยังหรอก เธอไม่รู้หรือไงว่าเป็นนกน่ะจะต้องร้องเพลงเก่งๆ ฟังนะ แสนสุขสมนั่งชมวิหค อยากเป็นนกเหลือเกิน อย่างนี้น่ะ เธอร้องได้รึเปล่าล่ะ ” นกแสนสวย ร้องเพลงเยาะเย้ย หมีน้อย

ตอนนี้ หมีน้อยเศร้าใจมาก แต่มันก็ยังไม่ล้มเลิกความตั้งใจ ในที่สุด มันก็นึกขึ้นได้ว่า ลึกเข้าไปในป่า มีโรงเรียนสอนร้องเพลง ของคุณครูไนติงเกลอยู่ มันจึงรีบวิ่ง ไปยังบ้าน คุณครูไนติงเกล และอ้อนวอนขอให้คุณครูไนติงเกล สอนร้องเพลงให้

“ ฟังดูชอบกลอยู่นะ ลูกหมีอยากเรียนร้องเพลง อืม...เอาล่ะ ครูจะลองสอนดูนะ เอ้า..ร้องตามนะจ๊ะ โด เร มี ฟา ซอล ลา ที โด โด ที ลา ซอล ฟา มี เร โด ”

นับจากวันนั้น เป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์เต็มๆ ที่เจ้าหมีน้อยฝึกร้องเพลง อย่างเอาจริงเอาจัง ตอนนี้ มันคิดว่า มันร้องเพลงเพราะ พอที่จะเป็นนกได้แล้ว มันจึงรีบวิ่ง กลับไปหานกตัวเดิม แล้วเริ่มร้องเพลงอย่างตั้งใจ “ แสนสุขสมนั่งชมวิหค อยากเป็นนกเหลือเกิน " นกตัวนั้น กับเพื่อนพ้องของมัน ได้ยินหมีน้อยร้องเพลง ก็พากันหัวเราะชอบใจ แล้วพูดว่า “ ดีมาก ดีจริงๆ แต่ว่า เธอลืมไปแล้วหรือจ๊ะว่า การเป็นนกน่ะ สิ่งวิเศษที่สุดก็คือการบินได้ เธอบินได้ อย่างพวกเรารึเปล่าล่ะ ” ว่าแล้ว นกเหล่านั้นก็กางปีกโผบินไป

หมีน้อยเศร้าใจยิ่งขึ้น มันไม่รู้จะทำอย่างไรดี “ ทำไมการเป็นนกมันยากอย่างนี้นะ ” มันเริ่มคิด แต่มันก็ยังไม่อยากเลิกล้ม ความตั้งใจอยู่ดี “ คอยดูนะ ฉันจะต้องบินให้ได้ ” ว่าแล้ว เจ้าหมีน้อย ก็วิ่งขึ้นไปบนเนินเขา สูงขึ้น สูงขึ้นและสูงขึ้น มันสูดลมเข้าปอดอย่างแรง “ เอาล่ะ หนึ่ง สอง สาม ”

แล้วเจ้าหมีน้อย ก็วิ่งถลาลงมาจากเนินเขา พร้อมๆ กับกระพือปีก ไป มา ให้ตัวลอย แต่......ตัวของเจ้าหมี กลับกลิ้งหลุนๆ ลงมาอย่างไม่เป็นท่า ปากแหลมๆ ที่มันผูกเอาไว้ กับปากตัวเอง หล่นหายไปแล้ว ชุดขนไก่แสนสวย ก็ขาดกระจุยกระจายไม่มีชิ้นดี

เจ้าหมีน้อย ทนไม่ไหวแล้ว มันร้องไห้ด้วยความเสียใจ “ ฮือ ฮือ เจ็บจังเลย ฮือ ฮือ ใครก็ได้ ช่วยลูกหมีที ” เหล่านกน้อยพวกนั้นไม่ได้สนใจใยดีเจ้าหมีน้อยเลย พวกมันกลับส่งเสียงจิ๊บๆ แล้วกล่าวกับเจ้าหมีน้อยก่อนจะบินจากไปว่า “ เห็นไหมล่ะ เธอไม่มีวันเป็นนกได้หรอก เพราะเธอน่ะเป็นหมี เธอไม่ใช่นก”

เจ้าหมีน้อยค่อยๆ ลุกขึ้น มันเสียใจมาก และรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัว แต่มันก็รู้สึกโล่ง ที่ไม่มีชิ้นไม้แหลมๆมาติดที่ปากให้รำคาญ ไม่ต้องทนสวมเสื้อขนไก่ที่แสนจะร้อน และอึดอัด มันแหงนหน้าขึ้น มองบนต้นไม้ เห็นลูกแอปเปิ้ลสีแดงสดน่ากิน มันจึงปีน ขึ้นไปบนต้น แอปเปิ้ลนั้น และเก็บแอปเปิ้ลกินอย่างเอร็ดอร่อย

ตอนนี้มันรู้แล้วว่าการกินแอปเปิ้ลอร่อยๆ นั้นมีความสุขกว่า การพยายามบิน ร้องเพลง หรือทำอะไรๆ แบบนกมากมาย ที่สำคัญตอนนี้มันได้พบ เพื่อนใหม่อยู่บนต้นแอปเปิ้ลต้นนี้ แล้ว “มานี่ซิ น้ำผึ้งตรงนี้หวาน หอม อร่อยมากเลยนะ ” ใช่แล้ว เพื่อนใหม่ของเจ้าหมีน้อย ก็คือ หมีน้อยตากลม ขนสีน้ำตาลเหมือนมันนั่นเอง

แล้วเจ้าหมีน้อยก็นั่งกินน้ำผึ้งแสนอร่อย กับเพื่อนใหม่อย่างมีความสุข พร้อมกับรำพึงเบาๆว่า “ ฉันเป็นหมีที่มีความสุขที่สุดในโลกเลย ”
เห็นไหมจ๊ะเด็กๆ การอยากเป็นอย่างคนอื่นๆไม่ได้ทำให้เรามีความสุขเลย เราเป็นเรา แบบนี้ก็ดีแล้ว ขอเพียงเป็นเด็กดี เชื่อฟังคุณพ่อคุณแม่ แค่นี้ หนูก็เป็นเด็กดี ที่มีความสุข ที่สุดในโลกแล้วล่ะจ้ะ
***************************************************
เฮ้ยกว่าจะอ่านกันมาจนจบคง ตาลายไปหลายรอบแต่ก็สนุกดีน่ะครับ วันหน้าค่อยหามาให้อ่านไหมครับ สำหรับวันนี้ขอให้ เด็กๆทุกคนเป็นเด็กที่ของคุณพ่อ คุณแม่น่ะครับ บ้าย ๆๆๆๆๆๆๆ












Share |

By : ken1391    Date : 11 Sep 2007 17:05     ลบกระทู้ เฉพาะ เจ้าของกระทู้เท่านั้น !! ( ลบกรณี Post ซ้ำ , ไม่ต้องการให้มีกระทู้นี้ในระบบ )

เปิดอ่าน กระทู้ทั้งหมด ที่ ken1391 ตั้งกระทู้ 584 กระทู้
Topic ล่าสุด ที่ ken1391 ตั้ง 6 กระทู้ มีดังนี้
 99398   เหนื่อยกับชีวิต
 98797   Cd4
 93758   ขึ้นมาอีกแล้ว
 92746   **** พี่ตาหวาน หายไปไหน ครับ *****
 92720   *** ken_ครับ ครบ 8 ปี***
 87903   CD4 ล่าสุด
เปิดดู กระทู้อื่นๆ ที่ ken1391 เข้าร่วมตอบ ( ทั้งหมด ทุกๆ กระทู้ )

Member
Profile ของ jao
jao
ส่งจดหมายถึง jao IP-address : 222.123.242.240

ความเห็นที่ #1 ( 121910 )


อ่านจบ...2 เรื่องแระ ^^'

By : jao    Date : 11 Sep 2007 20:39    แจ้งลบความเห็นที่  #1 ( 121910 )

เปิดอ่าน กระทู้ทั้งหมด ที่ jao ตั้งกระทู้ 5 กระทู้
Topic ล่าสุด ที่ jao ตั้ง 5 กระทู้ มีดังนี้
 17174   the last post
 16607   ฤทธิ์ทางใจ
 16350   บุหรี่คิดทำขึ้นอย่างไร ?
 15599   พระคิริมานนท์ป่วยหนัก.. .
 13510   สมาธิ...ความรัก...พรวิเศษ......... .

Member
Profile ของ ธิดา ชาติก่อนส่งมา ชาติหน้าอาจมี ชาตินี้เลือกทาง
ธิดา ชาติก่อนส่งมา ชาติหน้าอาจมี ชาตินี้เลือกทาง
ส่งจดหมายถึง ธิดา IP-address : 124.120.154.51
I am Donated

ความเห็นที่ #2 ( 121932 )


อ่านจบไปเรื่องเดียว โจน่ารักมาก ขอบคุณ เคน นะที่หามาให้อ่านบ่อยๆ เดี๋ยวจะมาอ่านต่อค่ะ

By : ธิดา    Date : 11 Sep 2007 22:07    แจ้งลบความเห็นที่  #2 ( 121932 )

เปิดอ่าน กระทู้ทั้งหมด ที่ ธิดา ตั้งกระทู้ 75 กระทู้
Topic ล่าสุด ที่ ธิดา ตั้ง 5 กระทู้ มีดังนี้
 50739   ขออนุญาตขอพื้นที่ตรงนี้เขียนถึงหนึ่งกน่อยนะคะ
 40239   อาลัยรักคุณใบไม้
 39479   ถึง ว้อนท์ ค่ะ
 38363   สวัสดีค่ะ สมาชิกในบ้านทุกท่าน
 34916   กระทู้นี้เพื่อชมพู่และทุกท่านค่ะ

Member
Profile ของ KEN_TA
KEN_TA
ส่งจดหมายถึง เคน1391 IP-address : 203.130.131.203

ความเห็นที่ #3 ( 122015 )

ค่อยๆอ่านกันน่ะครับอย่เพิ่งตาลายซ่ะก่อนครับ

By : เคน1391    Date : 12 Sep 2007 09:29    แจ้งลบความเห็นที่  #3 ( 122015 )

เปิดอ่าน กระทู้ทั้งหมด ที่ เคน1391 ตั้งกระทู้ 584 กระทู้
Topic ล่าสุด ที่ เคน1391 ตั้ง 5 กระทู้ มีดังนี้
 99398   เหนื่อยกับชีวิต
 98797   Cd4
 93758   ขึ้นมาอีกแล้ว
 92746   **** พี่ตาหวาน หายไปไหน ครับ *****
 92720   *** ken_ครับ ครบ 8 ปี***


    แหล่งรวมเกมส์ออนไลนน์ ที่ใหญ่ที่สุด พร้อมจะมันส์กันแล้ว Click เลย

ขอเชิญร่วมตอบกระทู้
ความคิดเห็น
โดย
Member ID
** เฉพาะสมาชิกระบุ ID (ตัวเลข)
Password** เฉพาะสมาชิก => [[ สมัครสมาชิก Click!! ]]


คลิกที่รูป เพื่อแทรกรูปลงในข้อความ

ย่อหน้า จัดกึ่งกลาง ตัวหนา ตัวยก ตัวห้อย ตัวหนังสือเรืองแสง ตัวหนังสือมีเงา ตัวเอียง เส้นใต้ สีแดง สีเขียว สีน้ำเงิน สีส้ม สีชมพู สีเทา
จัดรูปแบบข้อความ

คำเตือน !!
1. การ Post ข้อความ ที่เป็น การรบกวน ความเป็นส่วนตัว การสบประมาท ดูหมิ่น หยาบคาย อนาจาร ซึ่งรุกรานต่อความเป็นส่วนตัว เป็นภัยต่อผู้อื่นบนเว็บไซต์ มีความผิดทางกฎหมาย
2. เพื่อความปลอดภัย และ ความเป็นส่วนตัว โปรดหลีกเลี่ยง การลงเบอร์โทร ชื่อ-สกุล จริง ในการ Post ข้อความ แนะนำ ให้ติดต่อกันทาง Email ตรง !! จะดีกว่านะ !!
[ ปิดหน้าต่างนี้ ]



 


Mobile Zone
SMS MMS Logo

บ้านทอมดี้

น่ารัก ดอท คอม www.narak.com ศูนย์รวม ความน่ารัก

ทอมดี้น่ารัก ศูนย์รวมทอมกะดี้

http://pha.narak.com
Google
www.narak.com board.narak.com pha.narak.com
โปรดอ่านกฎกติกาก่อนแสดงความคิดเห็น
1. ทุกความคิดเห็น จะถูกส่งขึ้นระบบ โดยอัตโนมัติ เพื่อการแลกเปลี่ยน โดยอิสระ ทางเวป ไม่ขอรับผิดชอบ ข้อความที่อยู่ในนี้ ว่า มี ความเชื่อถือ - มากน้อย แค่ไหน โปรดใช้ วิจารณญาณ ในการเยี่ยมชมของผู้เยี่ยมชม เป็นตัวแยกแยะความถูก-ความผิด ของข้อมูล
2. โปรดงดเว้น การใช้คำหยาบคาย ส่อเสียด ดูหมิ่น กล่าวหาให้ร้าย สร้างความแตกแยก หรือกระทบถึงสถาบันอันเป็นที่เคารพ
3. ผู้จัดทำ และ ทีมงาน ขอสงวนสิทธิ์ ในการลบความคิดเห็น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของความคิดเห็นนั้น
4. เพื่อความปลอดภัย และ สิทธิ์ของท่าน กับความเป็นส่วนตัวของท่าน หากไม่มั่นใจ อย่าได้ post ข้อความ ที่เป็นชื่อ-นามสกุลจริง หรือ เบอร์โทรศัพท์ อันจะนำไปถึงตัวคุณเองนะครับ ( กรณีไม่ต้องการเปิดเผยตัว )
5. หากคัดลอก บทความและเนื้อหา จากที่ใด ขอความร่วมมือ ลง Credit ให้กับ ที่มาด้วย หรือเพื่อให้ทีมงานง่ายต่อ การตรวจสอบ หากมี การละเมิดลิขสิทธิ์ ทางทีมงานจะขอลบออกจากระบบ

ผู้สนับสนุน : งาน หางาน งานราชการ งานรัฐวิสาหกิจ งานสถานศึกษา งานบริษัท | หาเพื่อน
PHA HIV AIDS | หวย สถิติหวย ตรวจหวย ใบตรวจหวย | Barbie | จตุคามรามเทพ
รหัสไปรษณีย์ รหัสไปรษณีย์ไทย คำขวัญประจำจังหวัด | รถมือสอง | เกมส์เต้น
เกม เกมส์ เกมส์แต่งตัว เกมส์ทำอาหาร | Directory | เกมส์ปลูกผัก

Copyright © Since April 2006 www.narak.com ( น่ารักดอทคอม ) , Code : Moha
เกมส์แต่งตัว เกมแต่งตัว เกมส์แต่งตัวตุ๊กตา เกมแต่งตัวตุ๊กตา


Check IP address / Domain name : Check Your IP Click !!

รหัสไปรษณีย์ รหัสไปรษณีย์ไทย คำขวัญจังหวัด : thai postcode zipcode



ประกาศ รับสมัครงาน
Update ทุกวัน

jobs.narak.com
ศูนย์บริการสาธารณสุข 20 บมจ.ธนาคารนครหลวงไทย รับสมัครบุคคลภายนอกช่วยปฏิบัติราชการ
กรมทรัพยากรธรณี รับสมัครงาน พนักงานจ้างเหมาบริการ (นักธรณีวิทยา) 2 ตำแหน่ง
คณะแพทยศาสตร์โรงพยาบาลรามาธิบดี รับสมัครบุคคลในตำแหน่ง นักเทคนิคการแพทย์
งานวิจัยสมุนไพร สถาบันมะเร็งแห่งชาติ เปิดรับสมัครนักวิทยาศาสตร์การแพทย์
โรงพยาบาลคลองหลวง ประกาศรับสมัครลูกจ้างชั่วคราว จำนวน 6 ตำแหน่ง
สถาบันบำราศนราดูร กระทรวงสาธารณสุข ประกาศรับสมัครลูกจ้างชั่วคราว ครั้งที่ 1 ประจำปี 2556
สมาคมโรคมะเร็งแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชินูปถัมภ์ ประกาสรับสมัครเจ้าหน้าที่สมาคมฯ จำนวน 1 อัตรา
กรมการข้าว เกษตรกลางบางเขน รับสมัครพนักงานจ้างเหมาบริการช่วยปฏิบัติราชการ
กลุ่มงานสิ่งแวดล้อม 1 สำนักบริหารโครงการ กรมชลประทาน มีความประสงค์จะรับสมัครเจ้าหน้าที่ประสานงานโครง
กลุ่มกำกับดูแลก่อนออกสู่ตลาด สำนักอาหาร สำนักงานคณะกรรมการอาหารและยา ประกาศรับสมัคร ลูกจ้างเหมา




Content Share
www.kapook.com
เรื่องเด่น ประเด็นร้อน บันเทิง กีฬา ที่นี่เลย
Kapook Men รวมเรื่องน่ารู้ของผู้ชาย คลิกเลย
เรื่องย่อละครทองเนื้อเก้า
DIY สร้อยคอจากดินสอสี
7 เคล็ดลับ เติมชีวิตเซ็กส์หลังคลอดให้เร่าร้อนกว่าที่เป็น
ท่ายาก เน้น ๆ เมื่อเหล่าดาราเล่นโยคะท่ายาก จะแซบแค่ไหนมาดูกัน
ทรงผมที่เหมาะกับชุดราตรีสั้น เรียบหรูดูดี เซ็กซี่มีสไตล์
เสื้อชีฟอง แฟชั่นเซตนี้หวานสดใส น่าใส่ทุกแบบ
สวยไม่สร่าง ! ดารารุ่นใหญ่ที่ยังสวยเด้ง เป๊ะทุกองศา
รวมอินสตาแกรมดารา นักร้อง คลิกเลย !!!