|
ความเห็นที่ #2 ( 780356 )
พี่ๆ น้าๆ อาๆ ลุงๆ ในนี้ก็ให้กำลังใจและความรักไม่มากก็น้อย สื่อผ่านตัวอักษรบน เวปฟ้านี้นะครับเปรียบเสมือนดุจผู้ใหญ่ บางครั้งนะครับ ความรักและกำลังใจจากตัวอักษร มีค่าและให้จดจำมากกว่าคำพูดหรือการกระทำที่เป็นเพียงแค่เสี้ยวความจำหนึ่งของชีวิตครับ และน้องปาล์มซ่าอาจจะไม่สามารถทบทวนความจำได้ดีเท่ากับตัวอักษรของความห่วงใยที่จะมานั่งอ่านทวนกี่ครั้งต่อกี่ครั้งได้ตราบใดที่ server ของฟ้า และ data backup ไม่เดี้ยงซะก่อน
ส่วนเสี้ยวของความจำที่ควรค่าแก่การระลึกถึงระหว่างน้องปาล์มซ่ากับคุณพ่ออาจจะเขียนเป็นไดอารี่และมีรูปที่ถ่ายไว้มาประกอบก็ได้ครับเพราะบางครั้งน้องปาล์มซ่ามานั่งเปิดดูก็สามารถเรียกกำลังใจจากไดอารี่นั้นๆได้ครับ และอย่างน้อยก็เป็นความสุขทางใจและทางตาครับ ถึงแม้จะไม่ใช่ความสุขที่ได้จากทางกาย และ หู ครับ
ผมก็เสียคุณพ่อไปตั้งแต่ผมยังวัยรุ่น เล่นแบดกันเกือบทุกวัน หัวเราะด้วยกัน โดนดุด่าบ้างโดนสั่งสอนจากคุณพ่อบ้าง ก็ถึือว่าเป็นความจำในอดีตที่ตราบใด เซลล์สมองยังระลึกได้ก็จะระลึกอยู่เสมอๆครับ ถือว่าเป็นกำลังใจให้เราดำเนินชีวิตที่เหลืออยู่ได้ ยี่สิบกว่าปีแล้วที่ผมยังระลึกถึงเรื่องเก่าๆของคุณพ่อ นึกเป็นบางครั้งบางคราว อย่างน้อยก็ทำให้เรานั่งยิ้มได้ทั้งน้ำตาก็มีครับ บางครั้งก็นอนทั้งน้ำตา ผมเข้าใจความรู้สึกนะ
By : baddie Date : 30 Apr 2012 17:33
|
